Nüve
Hiç bilmediği bir caddeye doğru yürümek için çıkmıştı evinden. Sisli, kurşuni renkte, ağır mı ağır ve soğuk bir hava vardı…
#170: HARİTA
Hiç bilmediği bir caddeye doğru yürümek için çıkmıştı evinden. Sisli, kurşuni renkte, ağır mı ağır ve soğuk bir hava vardı…
İnsanoğlu doğanın doğal bir süreçle her şeyi mümkün kıldığından haberdardı. Ancak maskeler ardına bürünmüş yapay zekanın doğayı bile kontrol ettiğini…
“Yavaşla,” dedi adam. “Galiba şuradaki sokak.” Elindeki buruşuk kağıda ve sonra pastan güçlükle okunan tabelalara bakarak emin olmaya çalıştı. Rüva…
“Bugünkü konumuz zehir. Çocukluğumda, zehri sinsi yeşil sıvılarla veya üzerinde kuru kafa işareti olan şişelerle ilişkilendirirdim. Sanki bir maddenin zehir…
Cinayet büro başkomiseri Dörtcihar Yılmaz, arkadaşı kriminal laboratuvarı teknisyeni Hülya Baştaş’ın da içinde bulunduğu kadın cinayetlerini çözemedi. Bu cinayetleri kendilerine…
Bir hafta sonra kutsal bir gün olacaktı, ancak ben hâlâ tapınaktan çıkamamıştım. Kahretsin! Çıkış yolunu kaybetmiş olmalıydım. Etrafı birkaç kez…
Pervazın ıslaklığı kollarımı üşütüyor. Bakmaya devam ediyorum. Sık ağaçların geçit vermez örtüsü uzanıyor, alabildiğince. Ufak telaşlar hariç rahatsız edilmeden kalıyor,…
“Artık buna bir son vermeliyim” dedi kendine “birisi görse ne yaparım?” Başını kaldırıp etrafına bakındı. Kimsecikler yoktu etrafta. Zaten gecenin…
Merkez Parkı kentin en büyük ve en işlek parkıydı. Ortada sanki bütün parklarda olması mecbur tutulmuş gibi kocaman bir fıskiyeli…
Kapının çalmasıyla iki genç teğmen sırtlarını dikleştirdiler. “Gir!” diye seslendi Svenson. Gelen komutanlarından biriyse esas duruşta ayağa fırlayacaklardı ancak Kumlu…
– Nefes al, nefes al, lütfen sakin olmaya çalış. Açılır mısınız biraz? Boşaltın burayı lütfen, hava alması lazım. – Yeter…
Günlerdir yazıp yazıp siliyorum. Giriş cümlesi mahiyetinde yazdığım bir cümlenin sonuna koyduğum nokta gibi kalakalıyorum. İmleç bir görünüyor bir kayboluyor….
“Geceyle ölümdür asıl sevgili, Bu ikiz aynada toplanır yollar.” – Eşik, Ahmet Hamdi Tanpınar “Karlar etrafı beyaz bir karanlığa…
Hepsi bir rüya, diyorum kendime; gözlerimi açtığım zaman, yıllar önce içimin geçtiği bir salı akşamüzerine uyanacağım. Güneş turuncu turuncu batıyor…