Öykü

İnsan Hurdalığı

21.03.2010

Sevgili günlük, bugün benim için çok özel bir gün. Bugün öğretmenimiz bizi geziye götürecek. O yüzden sabah kalkar kalkmaz saçlarımı taradım, dişlerimi fırçaladım ve önlüğümü giydim. Okula gittiğimde bütün arkadaşlarım okulun bahçesine yığılmış otobüsün gelmesini bekliyordu. Ben de hemen yanlarına gittim. Onlar da benim gibi çok heyecanlıydılar. Bir keresinde bir geziye daha gitmiştik, o zaman da bizi dondurulmuş insanların camın arkasında durduğu bir yere götürmüşlerdi. Ben çok korkmuştum sonra onların mumdan olduğunu söylemişlerdi.

Otobüsümüz gelir gelmez hemen bindim benim yanıma en yakın arkadaşım Gizem oturdu. Hoca nereye gideceğimizi söyledi ama ben unuttum. Çok heyecanlıydım. Gideceğimiz yere geldiğimizde hepimiz sıraya girdik ve öğretmenimiz içeride çok ses yapmamamız gerektiğini söyledi. Sınıfta da bunu tekrar edip duruyor zaten. Wow! Biz hurdalığa gelmiştik içeri girer girmez her yerde hurdalar vardı. Bir çizgi filmde izlemiştim insanlar eski ve kullanmadıkları malzemeleri hurdalıkta biriktiriyorlar sonra lazım olunca oradan alıp kullanıyorlardı. İçeri girer girmez hurdaları oradan oraya taşıyan kocaman insanlar gördüm. İlk girdiğimizde büyük bir alan bizi karşıladı ortası hurdalarla doluydu. Sonra merdivenlerden yukarı çıktık. Üst katta duran hurdalar diğerlerinden daha değerli olacak ki bunların hep kendi alanları vardı. Sonra aşağı inip biraz hurdalar ile vakit geçirdik. Sonra gezimiz bitti ve eve geldim. Bugün çok yorulduğum için erken yatıyorum. İyi geceler.

16.08.2019

Artık 20 yaşında bir psikoloji öğrencisiyim. Çocukken tuttuğum günlüğümü yıllar sonra okuduğumda bu sayfanın altını tekrar yazma ihtiyacı duydum. O gün hurdalık diye anlattığım yer aslında bir huzureviydi. Hurda diye bahsettiğim şey yaşlılar, üst kattakiler ise yatalak olanlar. 11 yaşında hayal dünyamın onları bir çizgi filmde ki hurdalığa benzetmesini mantıklı açıklayabiliyorum. Ama 20 yaşında ki kendime, “Huzur evleri birer insan hurdalığıdır,” cümlesini açıklayamıyorum.

İnsan Hurdalığı” için 13 Yorum Var

  1. Merhabalar, öykünüzü okudum.

    Üç cümle, üç farklı zaman. Okuduğumuz cümlelerin bir çocuğun günlüğünden alındığını düşünerek bilinçli bir tercih yaptıysanız güzel bir detay olmuş. Geziyi anlattığınız bu kısımda, bu düşüncemi destekleyen noktalar olduğunu düşünüyorum.

    Örneğin bu cümle, aslında hatalı. Ancak bir çocuğun böyle bir hatayı yapmış olması olası. Bu tarz küçük dokunuşlar hoşuma gitti. Küçükken yazdığım günlüğü düşündüm.

    Böyle bir ifadeye gerek var mıydı, emin değilim.

    İlk kısımdaki günlüğün bir sayfası konseptini beğensem de bu kısmı pek beğenmedim. Bence, huzurevi/hurdalık benzetmesini daha farklı bir şekilde açığa çıkarabilirdiniz. Günlüğe ekleme yapma fikri, okura öyküyü açıklıyor. Ancak öykünün kendisini açıklamasına izin vermeden, bir nevi öykünün sözünü keserek araya giriyor. Halbuki farklı şekillerde bu benzetmeyi kurabilirdiniz.

    Ki ayrı olmamalı.

    Güzel bir fikir bulmuşsunuz, belki ikinci kısım üzerinde biraz daha çalışmalısınız. İyi günler dilerim.

  2. Öykümü okuduğunuz için ve yorumlarınız ile katkıda bulunduğunuz için öncelikle çok teşekkür ederim.

    Evet ilk kısmı yazdığımda 11 yaşında bir çocuğun yazdığını düşünerek bilinçli şekilde hatalı bir dil kullandım. Güzel bir detay olduğunu düşündüğünüz için teşekkür ederim.

    Ortalıkta koşuşturup bu tarz tepkiler veren bir çocuk canlanmıştı gözümde. Onu aktarmak için eklemiştim ama gerekliliği konusunda haklı olabilirsiniz. :grinning:

    Aslında öyküyü kesip sonucu daha çarpıcı bir şekilde verme amacıyla yazmıştım. Aynı zamanda kendim de eski yazılarıma böyle eklemeler yapmayı severim.:grinning:

    Bir anlık dikkatsizlik sonucu yaptığım bir hata. Diğer metinlerde daha dikkatli olmaya çalışacağım.

    Eleştirileriniz ve değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim. İyi günler.

  3. Öykümü okuduğunuz ve yorumlarınız ile katkıda bulunduğunuz için öncelikle çok teşekkür ederim.

    Örnek vererek sorunlu kısmı daha rahat anlayıp düzeltmem konusunda yardımınız için ayrıca teşekkür ederim. Uyarılarınız ile birlikte düşünceyi daha akıcı bir biçimde vermem gerektiğini fark etmiş oldum.

    Yorumunuz kendimi geliştirmem ve hatalarımı fark etmem konusunda bana çok yardımcı oldu. Teşekkür ederim. :slightly_smiling_face:

  4. Merhaba,
    Aslında ilk öyküm olduğu için uzun olursa belki okunmaz psikolojisi kalemimi kötü yönde etkiledi. Gelecek öykülerde daha dikkatli ve daha rahat olmaya gayret göstereceğim.
    Öykümü okuyup yorumunuz ile katkıda bulunduğunuz için teşekkür ederim.:slight_smile:

  5. Kaygımın gereksiz bir kaygı olduğunu öykümü gönderdikten sonra rıhtımda bulunan insanların samimiyetiyle anladım. Yardımınız için çok teşekkür ederim. :slight_smile: