Etiket: Eylül 2017 – Veba

NOT: Bu öykü daha önce öykü seçkisinde yer alan Biyolog! Biyolog!: Ölüm Makineleri öyküsünün devamıdır. Biyolog! Biyolog! Öykü serisinin üçüncü…

ALFA M.Ö 1100 Gece yarısı yeni çökmüşken, hiç bir ışık asılı kalmamıştı dünyanın üzerinde. Ayın yalnızlığı dahi sarmamıştı gökyüzünü, ışıksız…

Elimde tuttuğum cep telefonumda navigasyon aplikasyonu açıktı. Bir taraftan navigasyonu takip ederken, diğer taraftan sağımda ve solumda yükselen binaların kapılarının…

Bardaktan boşalırcasına yağıyordu. Sırılsıklam olmuştu lakin şiddetli öksürük nöbetleri arasında bu sırılsıklam kalmak sorunlarının en küçüğü bile değildi. Ağabeyini bulması…

Yaşlandığımda; ne dizlerim ağrıdı, ne de gözlerim bulanık görmeye başladı. İsa isimli o ünlü şahsın doğumundan beri, tek tek sayarken…

Ayaklarının ağrımaya başladığını hissetti. “Yeter artık. Sabahtan beri odanın içinde bir o yana bir bu yana gezinip duruyorsun. Başım döndü….

Saatler sıkıntıyla ilerliyordu o akşam. İntihar kokusu, vebayla karışık çökmüştü küflü odaya. Şehrin seslerini dinlemek istemiyordu yatağa mahkum kadın, pencereler…

Takvimler 1650 yılının soğuk bir kış ay’ını gösterirken Londra da Mr. Walker’in Madagaskar’dan getirdiği 200 büyükbaş hayvan çiftliğinin ahırlarına girer….

“Geliyorum” dedim. “Hemen geliyorum.” Herife bir kez daha baktım. Üst geçitin merdivenlerine öylece uzanmış, dinleniyordu. Arada bir kafasını kaldırıp şöyle…

Korkunç hastalık başladı başlayalı gün yüzü görmez olduk. Günleri, mevsimleri unuttuk. Kara kış üstümüzdeydi sanki.  Hiç doğmadan yitip giden ruhlar,…

Kapısı aralık kulübenin önünde bir- iki öksürdü. Karşılık gelmeyince başını uzatıp etrafı kolaçan etti. Toprak zeminde, üzeri kirli bez parçasıyla…

Gri bulutların arasından sadece bir saniyeliğine kendine fırsat bulan güneş ışığı, yatağında uymakta olan Rin’i uyandırmaya yeterliydi. Heyecanla gözlerini açtı….

“Uzun zamandır görüşmüyorduk.” “İadeyi ziyaret diye kabul etmezsin sanırım.” “Öyle olmasını isterdim” dedim. “Bende önceki buluşmamıza ispanyol gribinin vesile olmamasını….

Kar yüzünden hava hiç kararmamıştı. Kar aydınlığını bilirsiniz. Sabah oluyordu ve Kaf Dağı’nın ünlü ayazı bütün gücüyle yolcuyu olduğu yere…