Kategori: Öykü

Karanlığın içinde mi kalmalıyım? Perdeler kapalı mı olmalı? Işıktan korkuyorum. Bana kendi yansımamı gösterecek her şeyden. Su damlasına vuran, kırılan……

(Bu öyküyü okumadan önce “Kaçamayış” adlı öyküyü okumanızı tavsiye ederim; zira bu öykü onun devamı niteliğindedir.) Sessizlik: Adam, intihar etmek…

Dolunay ışığı perdelerin arasından süzülüyor; küçük, sevimli bir kutunun üstüne düşüyordu. Kutudan gelen tanıdık bir melodi odada yankılanıyordu. Aralık pencereden…

İnsanların ulaşamayacağı, göğün çok yükseklerinde yalnızca perilerin hüküm sürdüğü gezegen Leyçin vardı. Burada yaşayan perilerin bir kısmı tıpkı insanlar gibi…

Siyah frak giymiş kadın, seyircilerden yükselen coşkulu alkışı memnuniyetle kabul etti. Orta boylu, buğday tenli, yeşil gözlü ve yirmilerinin ortasında…

O gün, genç adam garip bir rüya esintisiyle kalkmıştı yatağından. Üzerini giyinirken, rüyasını hatırlamaya çalışıyordu hala. Güzel bir rüyaydı. Bunu,…

Bir an sessizlik oldu tüm dünyada ve ben ile Lorelei dışında o kusursuz anın farkında olan kimse yoktu. Lorelei sessizce…

Koşmaya başladı. Tek yapabileceği buydu. Başka ne yapabilirdi ki? Tek seçenek vardı. O da şifreyi ve bunların yerini öğrenmeden peşini…

Gözlerini kapatmadan birkaç saniye önce onun gözlerinin içine bakıyordu. Ne kadar canlı duruyorlardı aslında, kapanmadan önce, O her zaman hayran…

Kan gölcükleriyle “süslenmiş” odaya girdiğinde Dedektif Tahsin bir süre duraksadı, midesi ağzına gelmişti. Yutkunup birkaç saniye kapalı tuttuğu gözlerini yuvalarında…

Önemli Not: Hikâyede geçen başkarakter hayal ürünüdür. Anlatacağım şey, bir yetişkinin hayat hikâyesi ya da bir yaşlının ağrıyan poposu değil….

“Elbette hanımefendi. Tam istediğiniz gibi olacak.” Kafasını kaldırmadan kadının dediklerini not etti. “Biraz gizemli, komik, hoş… İki hafta sonra geldiğinizde…