Sayı #122: “Hurda Öyküleri”
Kara ceketli insanlar giysilerinden sıyrılıyor. İçlerinden can çıkmazsa hurda çıkıyor. Kalpleri ve mideleri. Kolları ve bacakları. Eskiciye sattığınız, ömrü henüz…
#164: NÜKLEER KIYAMET
Kara ceketli insanlar giysilerinden sıyrılıyor. İçlerinden can çıkmazsa hurda çıkıyor. Kalpleri ve mideleri. Kolları ve bacakları. Eskiciye sattığınız, ömrü henüz…
Sevgili Dünyalılar! Sizlere, Hurda Gezegeni’nin süper gücü olan Çöplük Cumhuriyeti’nin başkenti Döküntü şehrinden yazıyorum. Buradan Dünya vatandaşlarına, özellikle de asıl…
ikinci kısım “Senin sıran, bize kendi hikayeni anlat.” Yaşlı kadın suratını asıp küçük kıza baktı. “Hâlâ bunu senin anlatmanın daha…
“Sen şimdi burada olsaydın anne, ben geçmişe bile ulaşırdım. Sen yanımda olsaydın, çocukluğum bir kol mesafesinde dururdu. Şurada hemen, yanımda….
Genç kız hızlı ve büyük adımlar atarken aklında aynı cümle dönüp duruyordu. “Eğer istediğin hayata kavuşmak istiyorsan, aşağıdaki büyük marketin…
21.03.2010 Sevgili günlük, bugün benim için çok özel bir gün. Bugün öğretmenimiz bizi geziye götürecek. O yüzden sabah kalkar kalkmaz…
Horoz Öttü. “Aptal horoz!” Uzanıyordu. Kalktı. Tavandaki saate baktı. Perdeli gözleri ile seçmeye çalışıyordu. Altı mı yedi mi? Saatin yanında,…
Ve Sonludur Olasılık, Kurulu belirsizlikler üzerine… * Henüz birtakım yanılgılar ve gizler yaratamamışken geceyi… İki dağın arasında sıkışıp kalmış bir…
Gökyüzünden yeryüzüne ateş yağıyormuş gibi sıcak bir yaz günü. Öyle ki ağacın gölgesinde kediler ve köpekler birlikte yatıyor. Tek bir…
Mart ayı ortaları… Biz yaklaşık kırk kişilik Dikey Geçiş Sınavı’na hazırlanan bir dershane grubuyuz. En yaşlıları benim, altmış üç yaştayım….
Delirtici şiddetteki sıcak bir ağustos günüydü. Her yer kavruluyor, olası en ufak huzurlu rahatlama ümitleri bile acımasız doğal eziyetin altında…
Dünden önceki gün değildi, perşembeydi. Aylardan Haziran. Evimin penceresinde “satılık ev” levhası sallanıyor, ileri-geri, ileri-geri… Masamın başında yazarın, haziran ayının…
Ruhum ve bedenim hiçbir yere sığmıyordu. Tamiri mümkün olmayan, paramparça bir halde değildim. Çöp kutusuna atmayı aklınızdan geçirseniz bile geri…
Oğlumu üç senedir görmedim. Üç sene önce bana attığı bu son mesajda görmüştüm onu, o zaman beş yaşındaydı. Tüm çocukluğunu…