Çamurdan Sıyrılan Kemikler
Sabahın ilk ışıkları ufukta yükseliyordu. Kış tüm hiddetiyle kendini hissettiriyor, insanın yüzünü pençeleyen ayaz iki gündür aman vermiyordu. Ne askerlerin…
#169: TELEKİNEZİ
Sabahın ilk ışıkları ufukta yükseliyordu. Kış tüm hiddetiyle kendini hissettiriyor, insanın yüzünü pençeleyen ayaz iki gündür aman vermiyordu. Ne askerlerin…
Bataklıkta “Yeni doğan,” dedi Adli Tıp doktoru, yere çömeldiği yerden başını hiç kaldırmadan. Lateks eldivenli parmaklarını nazikçe ölü bebeğin boynunda…
Kanatlarını çırptı, bataklıktan kurtulmak bir uçuş kadar kolaydı. Havada süzüldü. Otları, çalıları, sürüngenleri, sürünmeyenleri, bataklık kenarında çalışan işçileri, küçük ağaçları…
Gökyüzü biraz farklıydı o gün. Her zamanki gibi yağmur yağarken, Hasan evin saçağında yoktu. Hasan’ın adını da bilmezlerdi aslında. Çöpçü…
Bir hayat var biliyorum… Oysaki “kuşlar boşluk boşluk uçtukça bir şey hızla duruyor.” . Henüz yaşam ağır bir döngüye girmek…
Koyu renk perdeden sızan yavan ışık, gözümdeki ince örtüyü kaldırıyor. Cılız yansımaların arasından, parmaklarımla yüzümü koruyup, güne aymaya çabalıyorum. Mozart’ın…
Dışlanmış dünyanın orta noktasında bekle. Üzüm gözlü hurilerin yumuşak elleri seni bulacak. Kendine sarılmaya yattığın bu gündüz rüyasında nereden geldiği…
Müşerref, elinde tepsi, çayları dökmeden yürümeye çalışıyor. Kapıyı tutuyorum, o önde biz arkada alışveriş merkezinin terasına çıkıyoruz. Kızların hepsi sigara…
Yağmur yağıyordu. Soğukla birlikte ağırlaşan gece şehrin üstüne kaskatı bir kabus gibi çökmüştü. İs kokuyordu her taraf. Ay kıpkırmızıydı. Sis…
Dünyanın en sıkıcı günleri geçmekteydi. Az biraz önce doluya dönüşen iri yağmur damlaları evin camlarına dadanıyor, şimşekler çakıyor ve kuvvetle…
NOT: Bu öykü ATEŞ DAĞI adlı öykünün devamıdır. Bu bölümü okumadan önce devamlılık açıdan öncelikle onu okumanız önerilir. Kank uzun…
1. Bölüm: Uyanış Gözlerini açtı. Korkunç bir kış rüzgârı ortalığı yıkarcasına esiyordu. Hava tuhaf bir şekilde açık ve güneşli, ama…
Toprağı koklaya koklaya gidiyorum. Toprak yeni eşilmiş. Arada birkaç kök denk geliyor, köklerin etrafından dolanıyorum, yol uzuyor. Bu yayvan topraklardan…
“Gelmeyeceğini bile bile beklemek zordur, çok zordur,” diye mırıldandı kalın perdeleri aralarken Ömer. “Ama bir ümit işte, gözü kör olasıca…