Kategori: Öykü

“Dünya, hassas kalpler için bir cehennemdir…” – Goethe Fikri gözlerini açtığında, saat sabahın altısı idi. Sırtında, hafif bir ağrı sezmesi;…

“Do I dream? Is this new feeling But a visioned ghost of slumber? If indeed I am a soul, A…

Adam gecenin bir yarısında mezarlığın içerisinde yürüyordu. Arkasında bir ucu yere değen ve sağlam daldan oluşan sedye taşıyordu. Yokuş yukarı…

Diğerlerinin parmak uçlarından, aşil tendonlarından, duyguları ve duygulanmamaları üzerinden bedenlerine yayılan, yüzlerinde beliren kabullenişi -kaderlerine boyun eğmiş değil de üstlenmiş…

Başıma bu da mı gelecekti? Ölemiyorum. Daha önce otuz dokuz kere öldüm oysa -hiç intihar etmedim çünkü intihar ruhu lanetler…

“Boyalıköy ismi de biraz şey gibi değil mi? Tahtalı…” “Mehmet yapma.” “Arabacıyı da pek gözüm tutmadı. Allah affetsin pek çirkin….

Yıllar yıllar önce insanların tanrı kabul edip saygıyla tapındığı, şimdiyse ışığıyla, ısısıyla köle gibi kullandığı güneş ağır ağır batarken etrafa…

Hayattım mükemmeldi. Bu mükemmellik kendimi tanımaya başladığım ilk yıllardan beri vardı. Çocuklukta herkes tarafından parmak ile gösterilen, herkesin çocuklarına örnek…

412. Gün “Bitti, bitmiş! Uyanın çabuk, çabuk!” Yattığı yerden kalkan Thomas gözleri yarı açık bir şekilde meydanda bağıran çocuğu izliyordu….

“Biraz daha canını sıkmam gerekecek Yönetici Gerno.” “Önemli değil. Önemli değil. Şu iş bitsin de canımı ne kadar sıkmanız gerekiyorsa…